Dania w Unii Europejskiej

Dania wstąpiła do Unii Europejskiej jako pierwsze skandynawskie państwo.
Została przyjęta wspólnie z Irlandią i Wielką Brytanią w 1973 r. Dokumenty akcesyjne podpisano 22 stycznia 1972 r. Do Wspólnoty wstąpiła wówczas również Grenlandia, jako duńskie terytorium autonomiczne. Po dziesięciu latach członkostwa mieszkańcy tej położonej daleko na północy wyspy zdecydowali w referendum o wystąpieniu z EWG. Stało się tak 1 stycznia 1985 r. Jest to ewenement w całej historii Wspólnoty Europejskiej - Grenlandia jest bowiem jedynym obszarem, który zdecydował się na secesję. Wyspa otrzymała jednak status terytorium zamorskiego Unii i nadal jest uczestnikiem Jednolitego Rynku Europejskiego. Na podstawie bilateralnych umów, zawieranych między parlamentem autonomicznym wyspy a Brukselą, Grenlandczycy udostępniają swoje łowiska unijnym kutrom w zamian otrzymując wynegocjowane opłaty, w przyszłości również fundusze na rozwój infrastruktury. Duńskie interesy w instytucjach wspólnotowych reprezentują: jeden komisarz, trzech członków Rady Ministrów, szesnastu deputowanych Parlamentu Europejskiego i po dziewięciu przedstawicieli Komisji Ekonomiczno-Społecznej oraz Komitetu Regionów. Duńczycy wprowadzają też po jednym reprezentancie do Trybunału Sprawiedliwości, Sądu Pierwszej Instancji oraz Trybunału Rewidentów Księgowych.

Dania, choć niewielka powierzchniowo, odgrywa duże znaczenie w Unii Europejskiej.
Kraj charakteryzuje najwyższy poziom życia ze wszystkich członków Unii. W wysokości produktu krajowego brutto w przeliczeniu na jednego mieszkańca Dania przegrywa tylko z Luksemburgiem. To bardzo ważna karta przetargowa przy unijnym stole. Już kilkakrotnie Duńczycy obierali własną linię polityczną we wspólnotowej polityce. W 1992 r. odrzucili na przykład Traktat z Maastricht, akceptując go dopiero rok później, oczywiście po ustępstwach unijnych polityków. Duńskie odstępstwa od wspólnej polityki objęły cztery dziedziny: obronę, sprawy wewnętrzne, obywatelstwo i wspólną walutę. W konsekwencji Dania nie uczestniczy w projekcie tworzenia europejskich sił szybkiego reagowania, nie wstąpiła też do Unii Monetarnej. Wciąż obowiązującą tu walutą jest więc korona duńska. Dania była gospodarzem szczytu w 1993 r. To właśnie w Kopenhadze w 1993 r. ogłoszono oficjalnie gotowość Wspólnot do podjęcia rokowań w sprawie kolejnego przyjęcia nowych członków. W duńskiej stolicy podjęto również decyzję o wprowadzeniu nowych rozwiązań strukturalnych w Unii, które zagwarantowałyby jej sprawne funkcjonowanie mimo zwiększenia liczby jej członków. Drugi szczyt kopenhaski odbył się 13 – 14 grudnia 2002 roku. Wtedy to Polska i dziewięć pozostałych krajów zakończyło negocjacje akcesyjne.

Dania to olbrzymi potencjał rolny. Tereny uprawne zajmują prawie 30 proc. powierzchni kraju. Stawia się tu na hodowlę bydła, trzody chlewnej oraz produkcję mleka, a także na uprawy jęczmienia, buraków cukrowych, żyta, pszenicy i ziemniaków. Dania obficie korzysta z bezpośrednich dopłat do produkcji w ramach wspólnej gospodarki rolnej. Jest też beneficjantem funduszy strukturalnych.